لطفاً چند لحظه صبر نمایید ...

<<فاصله‌ زیادی که لباس‌ ایرانی از جشنواره‌های مد و لباس تا خانه‌های مردم طی می‌کند>>

طرح‌هایی که در این نمایشگاه‌ها عرضه می‌شوند چندان مورد استقبال عموم مردم قرار نمی‌گیرند و خروجی آنها را نمی‌توان در کوچه و خیابان و بر تن مردم مشاهده کرد. یکی از دلایل این امر به پرتکلف بودن و دست و پاگیر بودن طرح‌ها برمی‌گردد؛ به‌گونه‌ای که طرح‌های عرضه‌شده بیشتر مناسب مجالس رسمی یا مهمانی‌ها هستند و با آنها نمی‌توان به راحتی در اجتماع و محل کار و تحصیل حضور یافت

********************************************************************************

جشنواره‌های مد و لباس و حجاب و عفاف محلی برای عرضه طرح‌های طراحان داخلی هستند، اما مسئله‌ای که در این بین عموماً مغفول واقع می‌شود لزوم ارتباط این طرح‌ها و طراحان با صنعت پوشاک کشور است. به عبارت دیگر، باید طرح‌ها به‌گونه‌ای آماده شود که قابل استفاده برای مصرف‌کنندگان در سطح گسترده باشد و تولیدکنندگان پوشاک بتوانند این طرح‌ها را به تولید انبوه برسانند، اما متأسفانه این اتفاق کمتر می‌افتد و بین طرح‌های ارایه‌شده و تولید انبوه آنها، فاصله‌هایی بعید وجود دارد

********************************************************************************

به گزارش مهرخانه، پس از انقلاب اسلامی یکی از مهم‌ترین مسایلی که همواره در کشور ما مورد توجه قرار گرفته، مساله حجاب و عفاف است که همیشه بحث‌ها و چالش‌های زیادی پیرامون آن وجود داشته است. یکی از چالش‌های پیرامون مسئله حجاب و عفاف به مدهایی برمی‌گشت که هر روز در شهر پدیدار می‌شدند. این مدها عمدتاً از بازارهای خارجی و کشورهایی نظیر ترکیه به ایران راه می‌یافتند و از آن‌جایی‌که غالب آنها برخلاف معیارهای ایرانی و اسلامی ارزیابی می‌شدند، از سوی مسئولان و دست‌اندرکاران امر و همچنین خانواده‌ها و زنانی که تمایل داشتند باحجاب مناسب در جامعه حضور یابند، مورد انتقاد قرار می‌گرفتند

********************************************************************************

در عرصه پوشاک ایران، زنان انتخاب‌های متنوعی ندارند
گذشته از این، یکی از خلأهایی که همواره در جامعه ما وجود داشته کمبود لباس‌هایی با طرح‌ها و مدل‌های مناسب است که علاوه بر داشتن تناسب با فرهنگ ایرانی و اسلامی، از ویژگی راحتی و همچنین قیمت مناسب برخوردار باشند تا زنان ایرانی بتوانند انتخابی مناسب داشته باشند، اما متأسفانه بازار پوشاک در ایران به گونه‌ای است که گزینه‌های انتخابی به‌خصوص برای زنانی که به پوشش مناسب و در عین حال زیبا اهمیت می‌دهند، چندان متنوع نیست و گاهی نتیجه ساعت‌ها پرسه زدن در پاساژهای شهر برای یافتن لباسی مناسب، چیزی جز دست خالی برگشتن به خانه نیست

********************************************************************************

 تصویب قانون ساماندهی مد و لباس
همین دغدغه‌ها و همچنین سخنان رهبر انقلاب در سال 83 درباره لزوم استفاده از لباس ملی که توجه به این مسئله را وظیفه مسئولان دانستند، سبب شد مجلس شورای اسلامی تدوین قانون لباس ملی و پوشش اسلامی را در دستور کار خود قرار دهد که نتیجه آن تصویب قانون ساماندهی مد و لباس در سال 1385 در مجلس شورای اسلامی بود. 

در ماده 1 این قانون یازده ماده‌ای آمده است: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مکلف می‌شود کارگروهی متشکل از یک نفر نماینده تام‌الاختیار از هر یک از وزارت‌خانه‌های فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، بازرگانی و صنایع و معادن و سازمان‌های صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران و مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و 3 نفر از نمایندگان صنوف و یک نفر نماینده از کمیسیون‌ فرهنگی مجلس به عنوان ناظر تشکیل دهد. مصوبات این کارگروه پس از امضا و ابلاغ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی قابل اجراست

********************************************************************************

اقداماتی که توسط کارگروه ساماندهی مد و لباس انجام گرفته است
براساس این ماده‌قانونی، کارگروه ساماندهی مد و لباس در وزارت ارشاد تشکیل شد و موجودیت یافت. برخی از اقداماتی که تاکنون توسط این کارگروه در جهت تثبیت قانون در حوزه ترویج مد و لباس ایرانی و اسلامی انجام گرفته است، عبارت‌اند از: تأسیس بنیاد مد و لباس ایرانی و اسلامی، طراحی نشان شیما یا شناسنامه‌دار کردن لباس‌ها که نشان می‌دهد در لباس مذکور تمام استانداردهای لازم رعایت شده و این لباس کاملاً ایرانی است، راه‌اندازی کمیسیون صدور مجوزها، راه‌اندازی کمیسیون صدور مجوز ژورنال، راه‌اندازی کمیسیون رسانه و تبلیغ با محوریت صداوسیما، ساماندهی فعالیت‌های طراحان و تولیدکنندگان و هویت‌بخشی به دست‌اندرکاران، بیمه هنرمندان طراح، تشکیل شورای ارزشیابی درجه هنری طراحان، صدور کارت صلاحیت طراحان و مدل‌ها، راه‌اندازی شوراهای راهبردی، راه‌اندازی کارگروه‌های استانی، انعقاد تفاهم‌نامه همکاری با صندوق مهر امام رضا (ع) برای اعطای وام به هنرمندان، طراحان و تولیدکنندگان و برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های مد و لباس

در ماده 3 قانون ساماندهی مد و لباس آمده بود: "وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مکلف است با همکاری وزارت بازرگانی نمایشگاه و جشنواره‌های ملی و منطقه‌ای و بین‌المللی با معرفی نمادها و الگوهای پارچه و لباس ایرانی و اسلامی برگزار کند

********************************************************************************

برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های مد و لباس
در این راستا، یکی از اقدامات مهم کارگروه ساماندهی مد و لباس، برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های لباس تعریف شد. پس از تصویب این قانون، هر ساله نمایشگاه‌هایی با عناوینی مانند نمایشگاه «مد و لباس» یا نمایشگاه «حجاب و عفاف» به همت وزارت ارشاد و کارگروه ساماندهی مد و لباس برگزار می‌شود. به عنوان نمونه، اولین نمایشگاه مد و لباس در اسفند ماه سال 89 در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. در این نمایشگاه مانتوهایی به نمایش درآمد که خروجی آن در پوشش مردم کوچه و خیابان مشاهده نشد. در جشنواره سال بعد، با حضور رییس اتحادیه کشوری پوشاک در نمایشگاه تصمیم بر این شد تا آثار ارایه‌شده، به تولید انبوه برسند و نتیجه این بود که برخی از مدل‌ها در برخی از فروشگاه‌ها و مانتوفروشی‌ها عرضه شدند. پس از برگزاری این نمایشگاه نیز جشنواره فجر برای نمایش مد و لباس اسلامی و ایرانی راه‌اندازی شد

نمایشگاه‌های حجاب و عفاف نیز هر ساله در مناسبت‌هایی مانند ماه مبارک رمضان و برگزاری نمایشگاه قرآن یا سایر ایام مذهبی سال برگزار می‌شود. هفتمین و آخرین نمایشگاه حجاب و عفاف با عنوان «گوهر زیبایی» در آذرماه سال جاری در مصلی تهران برگزار شد و محصولات مرتبط با حجاب و عفاف مانند چادر، روسری، مقنعه و مانتو در آن در معرض نمایش و فروش قرار گرفتند

********************************************************************************

جشنواره‌هایی که خروجی آنها در سطح شهر دیده نمی‌شود
جشنواره‌های مد و لباس و حجاب و عفاف محلی برای عرضه طرح‌های طراحان داخلی هستند که به این وسیله می‌توانند کارهای خود را عرضه کنند، اما مسئله‌ای که در این بین عموماً مغفول واقع می‌شود لزوم ارتباط این طرح‌ها و طراحان با صنعت پوشاک کشور است. به عبارت دیگر، باید طرح‌ها به‌گونه‌ای آماده شود که قابل استفاده برای مصرف‌کنندگان گسترده باشد و تولیدکنندگان پوشاک بتوانند این طرح‌ها را به تولید انبوه برسانند، اما متأسفانه این اتفاق کمتر می‌افتد و بین طرح‌های ارایه‌شده و تولید انبوه آنها فاصله‌هایی بعید وجود دارد. به همین دلیل طرح‌هایی که در این نمایشگاه‌ها عرضه می‌شوند چندان مورد استقبال عموم مردم قرار نمی‌گیرند و خروجی این طرح‌ها را نمی‌توان در کوچه و خیابان و بر تن مردم مشاهده کرد

یکی از دلایل این اتفاق به پرتکلف بودن و دست و پاگیر بودن طرح‌ها برمی‌گردد؛ به‌گونه‌ای که طرح‌های عرضه‌شده بیشتر مناسب مجالس رسمی یا مهمانی‌ها هستند و با آنها نمی‌توان به راحتی در اجتماع و محل کار و تحصیل حضور یافت. از سوی دیگر، طرح‌های این‌چنینی به دلیل حاشیه‌ها و تزئینات متنوعی که روی آنها کار شده است، قیمت‌های بسیار بالایی دارند و بعضاً دیده شده مانتوهایی با قیمت 500 تا 700 هزار تومان در این نمایشگاه‌ها
عرضه می‌شود که این قیمت‌ها با قدرت خرید اکثر مردم فاصله زیادی دارد

مشکلاتی که در این عرصه وجود دارد، به‌ویژه عدم ارتباط بین طرح‌های عرضه‌شده در این نمایشگاه‌ها و صنعت پوشاک، سبب می‌شود این طرح‌ها تبدیل به مد نشوند و صرفاً به عنوان طرح‌هایی تک در دسترس برخی افراد با سلیقه‌ها و قدرت اقتصادی خاص قرار گیرند

********************************************************************************

برگزاری نخستین نمایش زنده مد فصل با هدف برقراری ارتباط بین طراحان و تولیدکنندگان
برای رفع خلأهای موجود در این عرصه قرار است نخستین جشن نمایش زنده مد فصل با هدف معرفی آثار برتر ایرانی و اسلامی و برقراری ارتباط حرفه‌ای بین طراحان و تولیدکنندگان و کاربردی‌شدن طرح‌ها، با مشارکت طراحان و تولیدکنندگان ایرانی و تحت نظارت کارگروه ساماندهی مد و لباس برگزار شود

بهاره فرهنگ‌مهر؛ مدیر مؤسسه فرهنگی هنری مدینو که مسئولیت برگزاری این شو را برعهده دارد به خبرنگار مهرخانه می‌گوید: اولین‌بار است که نمایش مد فصل را ویژه طراحان لباس انجام می‌دهیم تا کارشان را ارایه کنند و برندسازی شود. در این نمایش پنج روزه که زیر نظر کارگروه ساماندهی مد و لباس برگزار می‌شود، 40 طراح حضور دارند که هر یک 10 طرح را در قالب یک بسته اعم از پوشاک زنان یا مردان توسط مدل‌های زنده به روی استیج می‌برند

وی هدف از برگزاری این برنامه را بسترسازی مناسب جهت پیوند بین طراحان لباس ایرانی و صنعت تولید عنوان می‌کند و می‌افزاید: در حال حاضر صنعت تولید ما کپی می‌کند و بسیاری از آنها از لباس‌های خارجی استفاده می‌کنند، اما باید این سؤال مطرح شود که چرا از طرح‌های طراحان داخلی که تأیید شده و نشان شیما گرفته‌اند، استفاده نمی‌کنند؟

مدیر مؤسسه فرهنگی هنری مدینو با بیان این که لباس‌ها و طرح‌ها باید به‌گونه‌ای باشد که در سطح جامعه الگوسازی شود و همه بتوانند از آنها استفاده کنند، اظهار می‌دارد: ما می‌خواهیم طرح‌ها به‌‌گونه‌ای باشد که بتوانیم آنها را در یک جامعه اسلامی رواج دهیم و به خط تولید برسانیم. تمام طرح‌های ما نیز از کارگروه مد و لباس و بنیاد ملی مد و لباس ایرانی اسلامی نشان شیما می‌گیرند؛ یعنی اول تأیید می‌شوند و بعد روی استیج می‌روند

فرهنگ‌مهر در خصوص بالا بودن قیمت طرح‌هایی که در نمایشگاه‌ها عرضه می‌شود، خاطرنشان می‌کند: برخی طرح‌ها تک‌دوز و دست‌دوز هستند و به همین دلیل قابلیت تولید ندارند و قیمت‌هایشان خاص است، اما برخی طرح‌ها می‌توانند با استفاده از برخی فنون و تکنیک‌ها به خط تولید برسند
وی در خصوص دیدگاه مردم نسبت به طرح‌های ارایه‌شده، تأکید می‌کند: مردم از موضع‌گیری منفی نسبت به تولید ایرانی فاصله گرفته‌اند و از این طرح‌ها استقبال می‌کنند

********************************************************************************